İbrahim Karagül Yeni Şafak’ta yazdığı yazıda bu yıl Kıbrıs’ta düzenlenen Teknofest’in Suriye’nin başşehri Şam’da düzenlenmesini önerdi.
Karagül bahisle ilgili “Teknofest’in KKTC’de yapılması, zihnimizdeki haritanın bir göstergesiydi. Güç inşasının ve sembollerinin bir ilanıydı. Öyleyse bir sonraki Teknofest’i Şam’da yapmalıyız. Ya da Beyrut’ta yapmalıyız” sözlerini kullandı.
Yeni Şafak muharriri siyasi genetiğimiz birebir vurgunda bulunarak, “Kalbimizdeki ve zihnimizdeki haritalar fiziki haritalara nazaran çok büyük ve birbirine çok yakın. Zira zihinlerimiz yakın, zira kalplerimiz yakın. Zira his dünyamız, birlikte gelecek tasavvurumuz yakın. Zira siyasi genetiğimiz birebir.
İstanbul ile Kahire’nin, Şam ile Beyrut’un, Bağdat ile İsfahan’ın, Bursa ile Bosna’nın, Gazze ile kalplerimizin ortasına kimseler hudut koyamaz, koyamıyor da” dedi.
Yazının devamı şu halde:
TARİH, COĞRAFYA BİZİ ŞAH DAMARIMIZDAN YAKALADI…
Tarih, coğrafya ve kentler bizi şah damarımızdan yakalayıp, bugün bir sefer daha tıpkı vadiye, tıpkı haritaya yerleştiriyor, görüyor musunuz. Bunu kimse engelleyemiyor, görüyor musunuz. Buradan bir büyük meydan okuma yükseliyor, bir gelecek tarihi şekilleniyor, görüyor musunuz.
Geçmişte ödediğimiz bedeller ortak. Türkülerimiz, ağıtlarımız, sevinçlerimiz, hüzünlerimiz ortak. Yaşadığımız travmalar, büyük sürgünler, gözyaşlarımızı gizlediğimiz büyük kıyımlar ortak. Bugün Gazze’de yaşadığımız acılarla, 1917’de Gazze’de, Kudüs’te yaşadığımız acı ve hüzünler birebir.
O YÜZYILLAR, O HARİTALAR YALANDI COĞRAFYA DİĞER ŞEYLER HAZIRLIYOR
Bize dayatılan yüzyıllar yalandı. Ortamıza örülen duvarlar yalandı. Kalplerimize işlettikleri yabancılıklar yalandı. İnşa ettikleri kimlikler, siyasi rejimler, küçücük haritalar yalandı.
Güç, his, hafıza ve tarih, bizi bir şeylere hazırlıyor. Ancak birileri bunu içeriden, dışarıdan, bölgeden durdurmaya çalışıyor. Habire saldırıyor, kirletiyor, kötülük tohumları saçıyor. Bir tıp “iç işgal gücü” üzere, yüz yıl evvel coğrafyamızı parçalayanlar için acımasız bir nefretle vuruyor. “Türkiye olmasın Yunan olsun” sesleri yükseliyor. “Türkiye olmasın ABD olsun, Avrupa olsun” sesleri yükseliyor. Bu küstahlıklar, bu arsızlıklar siyasetle kamufle ediliyor. İslamofobi ile Türkofobi cephesi birleşmiş, 21. yüzyıla damgasını vuracak büyük dalgayı durdurmaya çalışıyor. Bilinen bütün silahlarını alana sürüyorlar.
BU AĞIR YÜK TÜRKİYE’NİN OMUZLARINDA… HER HAREKETİ BÜYÜK ÖFKE İLE KARŞILARIZ!
Savaş jenerasyonunu barış nesline çevirmenin, coğrafyanın “kanlı tarihi”ne nokta koymanın, soykırım ve kitlesel kıyımlar için kurban seçilen ülkelerimizi ortak güvenlik havzasına dönüştürmenin bütün yükü Türkiye’nin omuzlarında. Tarihin bütün tartısı bizim zihinlerimizde.
Bunu yapabilecek öteki hiçbir ülke yok. Türkiye’nin siyasi genetiği önümüze bu zorluğu yine çıkardı. Bundan kaçacak hiçbir yol yok. Tarihin hiçbir periyodunda kaçmadık, tekrar kaçmayacağız.
Bizler barış, onur, haysiyet, refah ve özgürlük alanlarını inşa etmek için sefere çıktık. Coğrafyayı güce dönüştürmek için sefere çıktık. Buna yönelik her hareketi, her kelamı, her berbatlığı büyük bir öfkeyle karşılarız.
Çünkü bu öfkenin içinde Birinci Dünya Savaşı’nın, Çanakkale’nin, Kudüs işgalinin, Yemen’in, Anadolu işgallerinin bütün acıları ve öfkesi var. Büyük sürgünlerin, büyük imha harekatlarının acısı ve öfkesi var.
BİZİM ÖMRÜMÜZ NE Kİ, JENERASYONLAR NESİLLER FEDA EDİLDİ BU YOLDA
Bugünün çıkarı için, bugünün konforu için bu öfkeyi, bu acıyı unutanlardan olmayacağız. O riyakarlardan, o karaktersizlerden olmayacağız. Gerekirse coğrafyayı bir silah üzere kullanacak, haritayı bir kurşuna dönüştürecek, aklımızı ortaya koyduğumuz kadar yüreğimizi de ortaya koyacağız.
Kınamalara aldırmadan, modacıların modasına uymadan, muhakkak ajandalara sıkışmadan, eğilip bükülmeden, inancı kadar duruşuyla da bu savaşı verenler bugünlerin kahramanları olur.
Bize emanet edilen makamların, sahip olduğumuz zenginliklerin, göze girme telaşlarımızın çok ötesinde, kendimizi bile unutturacak bir hayalin, bir amacın erleri olacağız. Bir ömür ne ki; ülkeler, milletler, kuşaklar feda edildi bu yolda.
GAZZE: AÇLIK SİLAHI SABIR VE ONUR…
Gazze’de bir soykırım yaşadık. Bitmedi, devam ediyor. Açlık silahı ile yüz binler mevtin eşiğine getirildi ve biz sabrediyoruz.
Bebekler, çocuklar, bayanlar, onurlu adamlar bütün bir dünya sistemine karşı yokluk içinde, kimsesizlik içinde, insanlık tarihinin en yakışıksız, en aşağılık zorluklarına direniyor. Büyük sabır onların, biz yapamadıklarımızın altında eziliyoruz.
Gazze biziz. Kalbimiz kadar, şah damarımız kadar yakın. Bunu anladığımızda işte coğrafya da tarih de biz oluyoruz. Bu “Müslüman Soykırımı”na öfke duymayanların büyük tarih yürüyüşünde hiçbir katkısı olmayacaktır.
KIBRIS’TAN SURİYE NE KADAR YAKIN? BU BÜYÜK BİNA BUGÜNÜN DEĞİL YARININ HESABI NİÇİN OLMASIN!
Önceki gün Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Teknofest seyahatine davetliydim.
Orada, yeni yapılan KKTC hükümet Külliyesi’nden etrafa bakarken; yalnızca Gazze’nin değil, Suriye’nin ne kadar yakın olduğunu, Beyrut’un ne kadar yakın olduğunu, İsrail’in ne kadar yakın olduğunu düşündüm.
“Bu bina KKTC için değil, Kıbrıs’ın tamamı için bile büyük ve mükemmel. Bu bina, bugünün değil yarının hesabı niçin olmasın” diye mırıldandım.
YAKIN OLAN İSRAİL DEĞİL BİZİZ!
İsrail Lübnan’ın Türkiye sonlarını bombalarken, Şam’da Cumhurbaşkanlığı Sarayı bahçesini bombalarken, herkes İsrail’in o bölgelere yakın olmasını konuşuyor.
Oysa yakın olan biziz. Bir karış toprak barçasının, birkaç deniz mili ötesinin yakınlığı değil yalnızca. Şam’ın da Beyrut’un da Gazze’nin de bizim kesimimiz olduğunu düşündüm.
Ve KKTC’nin bizim için ne tabir ettiğini düşündüm. “Türkiye defol” diyenler ne kadar yabancıysa Kıbrıs o kadar bizim vatan modülümüz. Kıbrıs da Adalar da vatanımızın tamamlayıcısı. Lakin Kıbrıs ayrıyeten bir savunma sınırımız, uçak gemimiz.
HAİTALARA TEKRAR BAKIN!
Gazze ile Şam ile Beyrut ile tek bir coğrafya. Hafızalarımızı tazeleyelim, haritalara tekrar bakalım. Kendi zihin haritamıza, gönül haritamıza, güvenlik haritamıza, gelecek haritamıza da bakalım. Bugünkü hiçbir tartışma, hiçbir siyasi ajanda, hiçbir “önleyici komplo” bizi bu kanıdan alıkoyamaz. Hiçbir ucuz cümle bunu tanımlamaz, hiçbir riyakarlık bu gerçeği örtemez, unutturamaz.
MUCİZELERE İMZA ATANLAR…
Teknofest’in KKTC’de olmasının bir manası vardı. Savunma alanında mucizelere imza atanların orada olmasının bir manası vardı. Savaş uçaklarının, SİHA’ların KKTC semalarında olmasının bir manası vardı.
Türkiye’nin Suriye hava alanında İsrail uçakları ile karşı karşıya gelmesinin, Gazze’yi bu kadar sahiplenmesinin, Lübnan’ı neden savunmak istediğinin sebebi neyse KKTC’deki meydan okumanın manası odur. Burada bile bir coğrafya, bir tarih, bir gelecek planlaması, bir hazırlık vardır.
YÜZYILLAR DAYANAMADI İSRAİL Mİ DAYANACAK?
Ve gördüm ki, Türkiye İsrail’den gelebilecek her türlü anormalliğe hazırdır. Her türlü “oldubitti”ye hazırdır. Bu yolda ne yapılması gerekiyorsa yapılacağı kanısındadır.
Bu sabır testi bölgesel infiallere neden olabilir ve bu türlü giderse olacak. Artık o vakit bu fırtına kimleri önüne katıp silip süpürür göreceğiz.
Bu o denli bir güç ki, zihinlerimizde ve kalplerimizdeki coğrafya o denli canlı ki, kardeşlik ve paydaşlıklar o kadar güçlü ki, buna yüzyıllar dayanamadı. İsrail mi dayanacak?
19. ve 20. yüzyıl boyunca hafızalarımız silindi, ülkelerimiz imha edildi lakin bu genetik yok edilemedi. İki yüz yıldır yaşadıklarımız dünya tarihinin çok değerli travmalarını içerirken, yok edemedikleri bu duyguyu, kanıyı, aklı ve hayali İsrail mi sıfırlayacak?
BİR SONRAKİ TEKFOFEST ŞAM’DA YAPILAMAZ MI! BİR TEKLİF YALNIZCA? NEDEN OLMASIN!
Mümkün değil. Mümkün olmayacağını yakın gelecekte herkes görecek. Tarihi büyük oyuncular muharrir. Coğrafyayı büyük oyuncular kurar. Biz, dondurduğumuz tarih parantezini çoktan kapattık. Bunu içeridekiler de İsrail de görecek. Siyasi tarihi boyunca en büyüklerle gayrete ayarlı bu güç akışını algılamakta zorlananlar 21. yüzyılı kaybedecek.
Teknofest’in KKTC’de yapılması, zihnimizdeki haritanın bir göstergesiydi. Güç inşasının ve sembollerinin bir ilanıydı. Öyleyse bir sonraki Teknofest’i Şam’da yapmalıyız. Ya da Beyrut’ta yapmalıyız.
Harita bu türlü inşa edilir. Coğrafya bu türlü savunulur. Türkiye bu türlü bir ülkedir. Herkese kabul ettirin. Bir düşünelim. Neden olasın!
