Ulusal Görüş’ün Ali Ağabeyi… Çocukları izinde

“Bugün, 25 yıl oldu.
Kelimeler hâlâ ağzımda düğümleniyor, kalem elimde titriyor.
25 yıl evvel bir Temmuz günü, bir kaza haberiyle dünyamız karardı. O gün yalnızca bir trafik kazası yaşanmadı; o gün bir ailenin yarısı toprağa verildi, bizim gönlümüzde ise bir boşluk açıldı ki, ne yıllar doldurabildi ne de vakit unutturabildi. Ağabeyim Ali Soylu, yengem, canımız kızımız ve küçük yeğenimiz… Daima birlikte cennete yürüdünüz.

Ama bu satırları sana yazıyorum ağabey, zira 25 yıl sonra bile sen bizimle yaşıyorsun. Yalnızca bir ağabey, bir baba, bir eş olarak değil; bir ülkünün adamı, bir davanın temsilcisi olarak da seni unutamıyoruz.

Sen Ulusal Görüş hareketinin içinden çıkmış en samimi, en inançlı, en fedakâr insanlardandın. Ulusal Gençlik Vakfı’nda aldığın sorumluluklar, gençliğe verdiğin taraf, İslam’a ve bu millete olan sevdan, hepimize örnek oldu. Kuru bir siyaset anlayışından değil; ihlasla, adanmışlıkla yürüdün bu yolda. Seninle birlikte birçok genç hidayet buldu, kaç kardeşimiz istikamet kazandı. Senin sohbetlerinle dirildik biz. O yıllarda İstanbul’un taş sokaklarında, karanlık köşelerinde senin taşıdığın ışıkla yürüdü bu dava.

Bir baba olarak evlatlarına, bir önder olarak arkadaşlarına ve bir abi olarak biz kardeşlerine daima öncü oldun. Seninle büyüdük. Seninle öğrendik omuz vermeyi, sabretmeyi, dimdik durmayı. Bugün hâlâ bu ülkenin dört bir yanında senin izini taşıyan beşerler varsa, bu senin bıraktığın manevi miras sayesindedir.

Geride iki fidan kaldı o kazadan sonra: Ali ve Cahit.
Çocuk yaşta yetim kalan iki yiğit… Fakat senin mirasına sahip çıktılar. Bugün oğlun Ali, senin ismini gururla taşıyor. Genç yaşta iş adamı oldu, belediye meclis üyesi oldu, tıpkı senin üzere millete hizmeti gurur bilen bir yolda yürüyor. Cahit de birebir formda alnının teriyle, bileğinin gücüyle ayakta durdu. Senin yokluğunda büyüdüler fakat senin gölgen daima üzerlerindeydi.

Biz seni bir gün değil, her gün özledik ağabeyim. Lakin bugün, vefatının 25. yılında yüreğimizdeki sızı biraz daha ağır, hatıran biraz daha derin.

Seni tanıyan herkes bilir ki Ali Soylu ismi yalnızca bir insanın ismi değildir; bir davanın, bir duruşun, bir iman seyahatinin ismidir. Allah senden razı olsun ağabeyim. Yerin cennet olsun.

Biz seni unutmadık, unutturmayacağız.
Dualarımızda, kalbimizde ve yürüdüğümüz bu hak yolda sen daima bizimlesin.

Sadık Soylu
Kardeşin, dua arkadaşın”