Kur’an-ı Kerim meallerine Diyanet kontrolü ve imha yetkisi getiren yasa teklifi şimdi Meclis’ten geçmedi. Lakin bu durum tartışmaları da beraberinde getirdi.
Konuyla ilgili üst üste haberler yapan ve ilahiyatçıların görüşlerine yer veren Karar Gazetesi’nde muharrirler da ortak reaksiyon gösterdi.
Karar gazetesinin muharrirleri hususa ait özetle şunları yazdı:
Taha Akyol: Kur’an meali yazacak seviyede lisan ve din bilgisi olan bir ilahiyatçı, Diyanet’tekilerin anlayışıyla “sansür” edilebilecek!
Bu kanun, 2013’te İlahiyat Fakülteleri’nde ideoloji ve mezhepler tarihi derslerini yasaklayan zihniyetin yeni bir teşebbüsüdür.
Diyanet İşleri Başkanı dinler tarihi profesörüdür. Bahisle ilgili bilim kolları olan tefsir ve kelam alanında kaç ilahiyat profesörünün görüşünü aldılar? Açıklayabilirler mi?
Unutmayalım, Diyanet din hizmetleri konusunda en yüksek kurumdur ancak en yüksek akademik ya da ilmi kurum değildir.
Yusuf Ziya Cömert: Biliyorsunuz, dün Karar’ın manşetiydi, Meclis’te Din İşleri Yüksek Kurulu’na Diyanet İşleri Başkanlığı’nın ya da öteki kamu kurumlarının, özel kişi ve kuruluşların talebi üzerine yahut re’sen inceleme yahut incelettirme yetkisi veren bir kanun değişikliği yapıldı.
Ne olacak Din İşleri Yüksek Kurulu inceleyince?
Kurul tarafından sakıncalı olduğu tespit edilen Kur’an-ı Kerim meallerinin başkanlığın yetkili yargı merciine müracaatı üzerine basım ve yayımının durdurulmasına, dağıtılmış olanların toplatılmasına ve imha edilmesine karar verilecek.
Böyle yasal düzenlemeler örfi yönetim vakitlerini akla getirmiyor mu?
Tam da 12 Eylül anayasasından kurtulmanın TBMM’ye ‘birinci vazife’ olarak tevdi edildiği bir mevsimde.
Benim aklım taa Kemal Tahir’in Yorgun Savaşçısı’na gitti. (Fazla uzağa gittiğinin farkındayım fakat gitti.)
Halit Refiğ’in yönettiği diziyi 12 Eylül yaktırmıştı.
Kur’an-ı Kerim’i anlamaya çalışıyorum.
Ayetler hakkında düşünüyorum.
Kendimi kısıtlamalı mıyım?
Ya da bir diğeri beni kısıtlamalı mı?
Aklım şöyle eriyor:
Kur’an-ı Kerim’i anlamaya çalışan bir kimse olabildiği kadar özgür olmalı.
Kendi kapasitesini sonuna kadar kullanarak birtakım sonuçlara varabilmeli.
Bu sonuçların birtakımı yanlışsız, isabetli, birtakımı isabetsiz olabilir.
Yanlış düşünmek de bir insan hakkıdır. Yakışır beşere.
Yanılmak da.
Bunu kanunla yasaklayınca, muhakkak bir din yorumuna, muhakkak bir Kur’an anlayışına sahip çıkarken başka yorumları baskı altına almış olmaz mısın?
Din İşleri Yüksek Kurulu, bir ağabeyimizin ya da bir büyüğümüzün talebi üzerine bir Kur’an-ı Kerim mealini inceleyecek, büyüğümüz incelettirdiğine nazaran sakıncası vardır diyecek, yasaklayacak, toplattıracak, imha ettirecek.
Tamam, Mutezile’nin Halife Me’mun dönemindeki ‘Mihne’si kadar şiddetli değil lakin kanıyı, söz özgürlüğünü, ilim özgürlüğünü kısıtlayan bir düzenleme.
Büyüğümüz karışmasa Din İşleri Yüksek Kurulu objektif davranır tahminen. Fakat ya büyüğümüz karışmak isterse?
Şöyle mi istiyoruz?
‘Rabia’mızı genişletelim.
Tek vatan, tek bayrak, tek devlet, tek millet sloganımıza ‘tek mezhep’i de ekleyelim.
Mehmet Ocaktan: Her ne kadar güç ve iktidar başımızı döndürdüğü için itiraf etmesi güç olsa da hakikat kararını kesinlikle icra edecektir.
Bu yüzden korkarım, dindarların iktidar mevsimi sona erdiğinde, gelecek kuşaklar bugünleri hatırladığında bizi, çokça “Hz. Ömer adaleti” nutukları atıp hakka-hukuka riayet etmeyen, özgürlüklerin önüne barikatlar kuran, şeffaflığı, liyakati önemsemeyen, yolsuzluğu ve palavrası legalleştiren bir kuşak olarak görecektir.
Odatv.com
