Öcalan’ın fesih konuşmasını T24 yayımladı: PKK’nın kelamda yöneticilerini azarladı, ‘Mutlak gereklilik konfederasyon’ dedi

T24 haber sitesi, terör örgütü PKK’nın 5-7 Mayıs tarihlerinde düzenlediği fesih kongresine, elebaşı Abdullah Öcalan’a ilişkin olduğu tez edilen yazıyı yayımladı.

T24, Öcalan’ın İmralı’dan gönderdiği, yedi başlıktan oluşan talimatlarının yer aldığı yazının; örgütün Avrupa’da basılan Serxwebun mecmuasında “Perspektif” başlığı altında yayımlandıktan kısa bir mühlet sonra geri çekildiğini argüman etti. Haberde, “Yazının mecmuada yayımlanmak için hazırlandığı fakat yayımlanmadığı, bu kademede sızdırıldığı da argüman edildi” denildi.

“Öcalan’ın PKK’nın fesih kongresine gönderdiği “Perspektif” başlıklı yazısı sızdırıldı: Bahçeli’den “devletin en yetkili sesi” diye bahsetti, örgüte “Beni anlamıyorsunuz” diye sitem etti” başlıklı haberde Öcalan’ın, ulusal tahlil sürecine ait değerlendirmeleri, kendi teorisi demokratik konfederalizm hakkındaki görüşleri, ulus-devlet yorumları, PKK’nın son durumu, Suriye PKK’sı, MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli hakkındaki fikirleri yer aldı. PKK’nın kelamda başkan takımını azarlayan Öcalan’ın, “Artık kâfi; 50 yıldır hakikat anlaşılmayı bekliyorum!” demesi dikkatlerden kaçmadı.

Öcalan, kendisi için ise “Apo gökten inen bir Mesih değil, emekle, toplumsal gerçekleşmeyle kendisini yaratan bir önderliktir” dedi. Öcalan, PKK’dan evvel Kürtlüğün durumuna ait, “Önderliksel çıkış sürecinde Kürtlük dağılmış, klasik önderlik iflas etmiş, Kürt fikirden düşürülmüştü. Bu türlü bir ortamda gelişmiş olmasına mucizevi manalar yüklenmiş olması anlaşılırdır” tabirlerini kullandı.

“BENİ ANLAMIYORSUNUZ”

Habere nazaran, “Perspektif” başlıklı yazının giriş kısmına “Oturumumuz bir ön konferans üzere gözüküyor. Çalışmamıza şöyle bir başlık atmak istiyorum” diyerek başlayan Öcalan, giriş başlığının “Kürt varlığında ve sorunsallığında bir periyodun sonu, yeni periyodun eşiğinde olmak” olmasını istedi.

Öcalan, kongreye yönelik sunumunda, tarih öncesinden günümüze yönelik belirlemeler, Kürt probleminin ortaya çıkışı ve sonrasına ilişkin tespitler, örgütün yetersizlikleriyle niye silah bırakmak gerektiğine yönelik soruları ortaya attı ve kendi açısından bunları yanıtladı. Sunumunun birtakım kısımlarında örgüte yönelik tenkit dozunu artıran Öcalan, “yönetimin kendisini anlamadığından” yakındı.

HANİ O MEŞHUR KÜRTLER VAR MI YOK MU

Öcalan’ın örgütün kongresine gönderdiği yazısından evvel çıkan kimi başlıklar şöyle:

“Bu çok şiddetli ve tarihî bir çalışma olacak. Yine yapılanmaya gerçek giderken sorunu farklı başlıklarda ele almaya muhtaçlık var. Bu başlıkların her biri derinlikli tahliller gerektirir. Vakit alacaktır. Aceleye getirmemiz de gerçek olmaz. Bununla birlikte ‘giriş’ ana metnin ruhunu verir. Ana başlıklarda bir kavrayış yaratmaya kâfi olur. Girişi bu formatla ele alacağız. Arkadaşlar da bu taslağa dayanarak kongre süreçlerini ele alabilirler. Zira çalışmanın tamamı bir ayı bulabilir. Bu da süreci geciktirebilir, meşakkate sokabilir.

Kürtlerde varlık şuuru ve farkındalık mevzusuyla başlamak istiyorum: Hani o meşhur Kürtler var mı yok mu? Varlarsa ne kadar var olabildiler? Ve daha da değerlisi varoluş ile özgürlük ne kadar iç içedir ve birbirlerini ne kadar imkanlı kılarlar yaklaşımları vardı. Bunun için daha yakın bir geçmişe bakış atalım.

“ÖNDERLİK GERÇEĞİ DİYORSUNUZ ANLAMIYORSUNUZ”

Önderlik, karakteri prestijiyle çok az anlaşıldı. Anlaşılmıyor. Önderlik gerçeği diyorsunuz lakin nedir bu gerçeklik, anlamıyorsunuz. Halk dağılmış, felç edilmiş, manaya gücü yok. Takım donanımsız. Elli yıldır Kürtlerin şaşkınlığı Mesihçiliği bu gerçeklikle bağlıdır. PKK’de önderliksel gerçekleşme Kürt tarihinde bir dönüm noktasıdır. En az Kürt uyanışı diriliş ihtilali kadar kıymetlidir. Apo gökten inen bir Mesih değil, emekle, toplumsal gerçekleşmeyle kendisini yaratan bir önderliktir. Kürt-Kürdistan tarihinde sosyalist önderliğin inşasıdır. Apo bir önderlik inşası bir kişi kültü inşası değil, kolektif önderlik inşasıdır.

“ARTIK KÂFİ; 50 YILDIR GERÇEK ANLAŞILMAYI BEKLİYORUM”

Önderliksel çıkış sürecinde Kürtlük dağılmış, klâsik önderlik iflas etmiş, Kürt niyetten düşürülmüştü. Bu türlü bir ortamda gelişmiş olmasına mucizevi manalar yüklenmiş olması anlaşılırdır. Ama artık yeter! 50 yıldır yanlışsız anlaşılmayı bekliyorum. Anlatıyorum, anlatıyorum sonra tekrar anlatıyorum. PKK’de önderlik gerçeğini anlamamak, PKK’yi anlamamak, özgür Kürt’ü, Kürdistan’ı anlamamak demektir. Gerilikte ısrar etmek demektir. Bunun için gelişmiyor, Önderleşemiyorsunuz. Sizi önderlik gerçeğinin bir kesimi haline getirmek için 50 yıldır amansız bir emek ve gayret içindeyim.

“ZORLA VERMEYE ÇALIŞIYORUM, ALMIYORSUNUZ”

Önderlik gerçeğini yanlışsız anlamadan, kendini gerçekliğe yatırmadan bırakın topluma öncülük etmeyi, kendiniz yürüyemezsiniz. Gerçekten kendinizi dahi taşıyamıyorsunuz. Muazzam bir telaffuz ve aksiyon gücüm var. Bunları size sunuyorum, zorla vermeye çalışıyorum, yeniden almıyorsunuz. Kendinizi bir çözümsüzlük olarak dayatmakta ısrar ediyorsunuz. Neden? Bu değerli olağan zira önemli bir iş. Şu anda Apo gerçeği hem bir süren durum olarak hem de an olarak tarihe damgasını vurmuş ve o denli gidiyor.

Ve geldik işte PKK’daki açmaza. Ve buna bir tahlil bulmaya; yani bu fesih sorununa. Şu an hâlâ her an yaşadığım durum… Evet burada bir anın tekrarı var, yaratım kıymeti fazla yok, bir sıçrama yapmak gerekiyor. Bir eşik atlamak gerekiyor.

“BAHÇELİ, DEM HEYETİNE ŞAHSEN ‘YENİ BİR PERİYOT BAŞLATMAK İSTİYORUM’ DİYOR”

Tuhaftır, bizim tarafımızdan değil, şahsen benimle amansız her an idamım için her şeyi yapan bir Türk, periyodun Türk hassaslığının partileşmiş hatta proto parti devletin en yetkili sesi ve eli olarak Devlet Bahçeli açtı bu yeni periyodu. Yani bizimle amansız savaş başkanı olarak Bahçeli, DEM heyetine bunu şahsen söylüyor: Ben bütün ömrümü buna adamıştım lakin artık yeni bir devir başlatmak istiyorum. Bu da bana nazaran, bu Barış ve Demokratik Toplum tahliline açık bir davet tabiridir. Hem bir barış daveti hem dengeli hem de demokratik tahlil içeriği olan bir barış daveti. Gelişmeler biraz bunu da gösteriyor.

“SAVAŞANLAR LAKİN BARIŞI GERÇEKLEŞTİRİR”

Ve buradan çıkartacağımız tek sonuç, “ancak savaşanlar barışabilir.” Yani ikincil üçüncü güçler değil de orta ara güçler müttefikler değil de şahsen savaşın sorumluluğunu taşıyanlar fakat barışın sorumluluğunu üstlenebilir. Zira barış en az savaş kadar önemli bir olay. Ve bu türlü önemli bir olayın sorumluluğunu da onun bir numaralı taşıyıcıları sahiplenebilir. Hasebiyle gerçekçi, bu savaşı devlet yürütüyor. Bir barış denemesi olarak yeni bir başlangıca dönüştürme gereği duyuyorum. Bu seslendirildi son altı ayda. Biz de isabetli olarak bu elin havada boş bırakılmaması, bu sese karşı duyarsızlık gösterilmemesi gerektiğine kani olarak anında karşılık verdik. Ki bu savaşımın bir numaralı sorumlusu, yürütücüsü olarak sorumluluk duyduk ve cevabı da gecikmeksizin verdik. Bu da kamuoyu ile paylaşılmıştır. Tabiri de şöyledir: Savaşanlar fakat barışı gerçekleştirir. Başka muhatapların barışı gerçekleştirme gücü olmaz. İkincildir ya da yardımcıdır. Temel inisiyatif bu işin öncülüğünü yapanlardır.

Böyle bir rotaya girdik. Bu da bana nazaran sağlıklı bir sistemdir. Bu formül temelinde başlangıcı biraz daha boyutlandırdık ve devlet kontrolünde bu toplantımızla programını hazırlıyoruz. Nasıl bir demokratik toplum, bunun ağır eforu içindeyiz. Bu eşikten atlamak istiyoruz. Nedir bu, savaş ve ayrılıkçı çatışma sürecinden barış ve demokratik bütünleşme, Türkiye cumhuriyetiyle bilhassa.

“BENZER SÜREÇLER DEVREYE GİRECEKTİR”

Diğer devletlerle ise Irak, İran, Suriye devletleri için de emsal süreçler devreye girecektir. Türkiye’nin inisiyatifinde olması da bana nazaran hem aklın gereği hem gerçekliğin iradesi oluyor. O denli olması gerekiyor. O denli oluyor. Hasebiyle bu atılan adım hayli ciddiye alınabilecek bir adım. Her ne kadar aşikâr bir zorlanmaya uğrasa da hakikat bir adıma benziyor.

YENİ DEVİR İÇİN YEDİ ANA BAŞLIK

Atlanacak mı bu eşik? Büsbütün yaratıcı uğraşlar bunu mümkün kılabilecek… Bu temelde yeni devri yedi ana başlık halinde sunmayı deniyorum. Bu yedi ana başlığı neden seçtim, nasıl seçtim? Tartışıyoruz.

Öcalan, iletisinde, yedi başlık içerisinde tarihi değerlendirmelerde bulundu; tabiat, toplum, bayan, toplumsal cinsiyet üzere hususlardaki görüşlerini aktardı.

Yazının son kısmında şu bildirisi verdi:

“Mücadele tarihimizin 52 yıl 1 ay 1 haftasının sonunda resmen tarihî bir periyodunu geride bırakıyoruz. Daha somut bir manayla ulus-devlet maksatlı sosyalizmden, demokratik toplum sosyalizmine tarihî bir periyoda başlangıç yapmak istiyoruz. Tıpkı her şeyin bir sonu ve başlangıcı olduğu üzere. Bir devir dört ana nedenle geride bırakılmak durumundadır:

PKK, öz prestijiyle ömrünü tamamladığı için resmen de feshedilmek durumundadır. Bununla kastedilen reel-sosyalizmin iç nedenle çözülüşü, yeni bir sosyalizm yolunun açılma gereği, Kürt kimliğinin tanınma ve gerçekleşme durumudur.

Silahlı uğraş; ulus-devlet maksatlı bir stratejiye dayalı olup bu maksattan düşüş ve demokratik toplum programına geçiş demokratik siyaset ve hukuka dayanmayı gerektirdiğinden vazgeçilmeyi gerektirir. Karşılığı demokratik siyaset hakkının tanınması ve sağlam bütünlüklü bir türel teminattır.

Devletle her cins diyalog ve görüşmeler PKK resmiyeti altında kabul görmediğinden değerli bir öge olarak gündemleşmediğinden fesih gereklidir. Kamuoyu dikkate alınarak bir sonuç olarak da görülebilir.

Yeni bir tarihi periyoda; “Barış ve Demokratik Toplum” evresine geçiş için gereklidir. Hem içerik hem form olarak birinci periyodun alternatifi olarak kongrenin sonlandırma, demokratik toplum, onun siyaseti ve hukukuna ait alacağı kararların tarihi nitelikte olduğuna inanıyor ve başarmasını diliyorum. İnsanlıkta ısrar sosyalizmde ısrardır. Ulus devletçi sosyalizm mağlubiyete, demokratik toplum sosyalizmi zafere götürür.

DEMOKRATİK KONFEDERALİZM

Öcalan, mecmuada dört sayfa tutan yazısının son paragrafında da şunları belirtti:

“(… ) Muvaffakiyete dair inancım ve umudum yüksektir. Bunun muvaffakiyete ulaşması yalnızca Kürt, Kürdistan için değil bölge için de değerli başarılara yol açacaktır. Burada ulaşılacak bir muvaffakiyet; Suriye, İran ve Irak’a da yansıyacaktır. Türkiye Cumhuriyeti için de hem kendisini yenileme, demokrasiyle taçlanma hem de bölgede öncülük yapma bahtı olacaktır.

Süreç terslerinin hiçbir bedel tabir etmediğini belirtebilirim. Yenik düşeceklerdir. Lakin bunun aşılması da taraflara sorumluluk yükler. Bu sürecin bölgesel sonuçlarının yanı sıra enternasyonal sonuçları da olacaktır.

“MUTLAK GEREKLİLİK KONFEDERALİZM”

Bölge konfederalizmi mutlak bir gereklilik olarak ön plana çıkıyor. İsrail-Filistin çatışması, mezhep çatışmaları, ulus devlet çelişkilerinin panzehiri demokratik konfederalizmdir.

Bu tahlil birebir vakitte yeni bir enternasyonali de gerektiriyor. Dostlarla, ertelemeden bir enternasyonal çalışması başlatmak gerçek ve tarihî bir adım olacaktır.”