Öcalan’ın Sırrı’ya ‘sizi öldürürler’ uyarısı boşuna değil… Tahlil sürecine dinamit döşeyenler… ABD planı tıkır tıkır işliyor mu…

Geçen hafta Suriye’nin Kamışlı kentinden “federasyon isteriz” deklarasyonu geldi. Altındaki ortak imza YPG ve Barzanicilere aitti. Olay Ankara’yı kızdırdı… Birinci sert mesaj Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’dan geldi: “Ya güzellikle ya da zorla Suriye sisteminden çıkacaksınız.”

İkinci ileti bugün Bahçeli’den… Sertlik dozunu artırdı: “Kamışlı provokasyonu rezalettir, 10 Mart mutabakatı çiğnendi” dedi. DEM Parti’yi hal göstermeye çağırdı.

Sürecin düğmesine basan Bahçeli, bu kadar öfkeli konuştuğuna nazaran kimi işler rayından çıkmak üzere demektir.

Peki, Mazlum Abdi ve Barzani, Ankara’nın ulusal tahlil sürecini Suriye kanadını sakatlamaya nasıl cüret ediyor?

Kamışlı toplantısı, ABD-Fransa uyumunda yapıldı, bunu biliyoruz… Ancak üst aklı, sadece Suriye’deki güçlerini azaltan ABD ile açıklamak kâfi mi… Kimi hatırlatmaları yapmakta yarar var.

Öcalan’ın üç mektubundan biri Suriye’ye, Mazlum Abdi’ye ne vakit ulaştı? 17 Şubat’ta DEM’in duyurusundan birkaç gün önce… Süratle YPG liderliği toplandı ve ‘Suriye ordusuna katılıyoruz’ dedi.

İki husus olağanüstü kritikti:

*YPG, Suriye Savunma Bakanlığı ve Genelkurmay Başkanlığı komutası altında Suriye ordusunun bir kesimi olacak. İştirak blok olarak, olmayacak.

*Petrol evrakları, Suriye hükümetine teslim edilecek.

İlk reaksiyon kimden geldi dersiniz? Barzani cephesinden… Barzanici sitelerin feveran halini birinci olarak Odatv verdi. YPG’nin yaptığı mutabakatın taviz olduğu ileri sürüldü. Onlara nazaran, Kürtlerin temel unsuru, federasyonu kabul ettirmek ve anayasaya Kürt kimliğini sokmaktı. Çünkü, Abdi bir ay kadar evvel Mesut Barzani ile Erbil’de görüşmüş ve bu mevzularda anlaşmışlardı. Artık ise Abdi, kelamından cayıyordu.

10 gün sonra da, 27 Şubat’ta Abdullah Öcalan’ın PKK’ya “silah bırak ve örgütü dağıt” daveti İstanbul’da okundu. Herkesin gözü iki yere çevrildi, birincisi Kandil, ikincisi Kamışlı, yani Suriye’nin kuzeyine… Kandil, “Öcalan’ın kelamı emirdir” diyerek, davete uyacağını bildirdi. “Öcalan, YPG’yi de kastetti, etmedi” tartışmasını ise Sırrı Süreyya Başkan, “herkesi kapsıyor” diyerek bitirdi.

Takvimler 10 Mart’ı gösterdiğinde ise Abdi, Şam’da Cumhurbaşkanlığı Sarayı’nda Şara tarafından ağırlandı. Şam – YPG ortak mutabakatı, Ankara’nın da istediği doğrultuda şekillendi.

Yalnızca 3 gün sonra Cumhurbaşkanı Şara, ülkenin mukadderatını belirleyecek bir metne imza attı. Metin, yeni Suriye Anayasası temel prensipler bildirgesiydi. Suriye’nin, özerkliği reddettiği ve üniter yapısını koruyacağı dünyaya ilan edildi.

İki cepheden birden, YPG ve Barzanicilerden jet süratiyle reaksiyonlar geldi. İkisi de süreksiz anayasayı sert lisanla eleştirerek reddetti.

Öte yandan, ne Kandil ne YPG silah bırakma tarafında bir adım atmadı. Kandil’deki terör örgütü ele başları, Abdullah Öcalan’ın, fesih kongresini şahsen yönetmesini beklediklerini bildirdiler. Ankara artık bu düğümü çözmeye uğraşıyor.

YPG kanadı ise, her seferinde bu hususta gelen soruları “Öcalan’ın davetini bedelli bulduklarını” belirterek geçiştirdi.

Suriye’de varlık gösteren emperyalist güçlerin, sürecin iplerini Ankara’ya bırakmamak için örtülü yahut açık müdahalelerini esasen izliyoruz. İsrail de hem Şam’ı vuruyor, hem Türkiye’yle savaşmaktan bahsediyor.

İşte bu noktada bir gelişme yaşandı… 10 Mart mutabakatından yaklaşık bir hafta sonra, (18 Mart) ABD ve Fransa, Suriye’de YPG ve Barzani güçlerini, yine bir ortaya getirdi. Ortak bir Kürt vizyonu üzerinde anlaşıldığı deklare edildi. Vizyonla ne kastedildiğini olağan herkes anlıyor.

Geçen hafta, 21 Nisan’da ise dördüncü İmralı görüşmesi DEM Parti tarafından yapıldı. Sonrasında Pervin Buldan, “Öcalan süreçten umutlu” iletisini iletti. Öcalan’ın bu defa Suriye’yle ilgili nasıl bir saptama yaptığını bilmiyoruz.

Fakat bu görüşmeden üç gün sonra, Mazlum Abdi, Erbil’de Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noel Barrot ile buluştu. Bundan iki gün sonra da, Ankara’yı kızdıran Kamışlı Konferansı’nda, YPG-Barzani iştirakiyle federasyon modeli istendi.

DEM Heyeti, koşarak Suriye’ye gitti, soluğu Abdi’nin yanında aldı.

Konferans’ın akabinde bir gün geçmişti. DEM Parti’nin toplumsal medya hesabından yapılan açıklamada Kamışlı Konferansı övüldü…İsim vermeden federasyon-özerklik talebi desteklendi.

Bu durum karşısında kuşkular artmaya başladı, PKK ve DEM’in Batıcı kanadı mı devreye girmişti.

Sözün özüne gelelim…

Bahçeli, DEM’e “YPG’nin özerklik isteğine hal al” dedi.

Yüksek ihtimalle MHP lideri, Öcalan’ın, Abdi’ye Şubat ortasında gönderdiği mektupta neler yazdığını biliyor. DEM’e de bu nedenle “Öcalan’ın hizasından çıkma” ihtarını çekiyor.

Ana akım medya ne yazık ki görmezden geldi… Öcalan, Sırrı Süreyya Önder’e “Dikkatli olun ABD ve İsrail, size suikast düzenleyebilir” demiş. Bu kelam, Ulusal Tahlil Sürecinin karşısındaki güçlerin işi nereye kadar vardırabileceğini âlâ özetliyor.

Mesut Barzani ne yapıyor derseniz… babası Molla Mustafa Barzani’nin 1960’ların sonunda derinleşen İsrail bağlantılarına bakmak gerekir derim… Baksanıza biz ABD yaptı biliyorduk, oysaki Esad’a askeri gereç taşıyan, İran lojistik uçağını da İsrail engellemiş.

Gelişmeleri ‘ABD’nin planı işliyor’ diye okumaksa eksik kalıyor.

Hani kitap diyor ya, “Diyalektik, dış nedenleri değişmenin şartı, iç nedenleri ise değişmenin temeli olarak görür.”

Çelişkiler iç içe… Ana çelişkiyi çözecek olansa tekrar askeri güç ve caydırıcılık. Ne Şam ne de Ankara, tek bir düşmanla savaşmıyor…

Osman Erbil
Odatv.com