Özkök, şampiyonluk gecesi Müslüman Salah’ın üzerine fışkırtılan şampanyadan mevzuyu nereye bağladı: “İki ayyaş”

Önümde mükemmel bir selfie duruyor. Liverpool grubunun Müslüman oyuncusu Salah Muhammed, ekibinin taraftarı ile dayanılmaz bir memnunluk karesini dünyanın futbol hafızasına kazıyordu. Geçen Pazar günü Liverpool, Tottenham’ı 5-1 yenerek lig bitmeden Premier League şampiyonluğunu kazanmıştı.

TAKIMIN COACH’U EVVEL BİR MÜZİK ÇALDIRDI SONRA DA

O gün Liverpool’un soyunma odası olağanüstüydü. Lakin en mükemmeli şampiyonluğu kazanan ekibin yeni teknik yöneticisi Arne Slot’un bence dünya spor tarihine geçecek jestiydi. Zira maçtan sonra statta kadronun resmi playlistinde bulunan o denli bir şarkıyı çaldırdı ki, oturduğum yerde ayağa kalktım ve iki teknik yöneticisi selamladım. Zira şahsen kendi isteği ile çaldırdığı müziğin ismi “Jurgen Klopp’tu.” Yani grubun kendinden evvelki teknik yöneticisinin ismini taşıyan müzik.

ŞAMPİYONLUĞU KAZANDIĞI GÜN ESKİ KOÇUN İSMİNİ HAYKIRMAK

Yanlış okumadınız, şampiyon Liverpool’un teknik yöneticisi, şampiyonluğu kutlamak için, kendisinden evvelki teknik yöneticinin müziğini çaldırıyordu. Üstelik kadro ve taraftar daima bir ağızdan bu şarkıyı söylerken, kendisi de bu 50 bin kişilik koroya şeflik yapıyordu.

O ADAM BANA O DENLİ BİR GRUP VE KÜLTÜR BIRAKTI Kİ

Niye bu türlü yaptığı soruldu tabii… Verdiği yanıt şuydu: “Onun ismini taşıyan şarkıyı çaldırdım. Zira o, bugüne kadar hiçbir ekip teknik yöneticisinin yapmadığı bir şeyi başardı. Bana o denli bir ekip bıraktı ki, bu başarımı ona borçluyum. Ancak yalnızca bir kadro bırakmadı, birebir vakitte bir kültür de miras bıraktı…” Bu sözleri okuduğumda resmen ayağa kalktım ve iki teknik yöneticisi ayakta selamladım. Büyük teknik direktörler böyledir.

BU SÖZLERİ OKURKEN TÜRK SİYASETİNDEKİ SÖZLERİ HATIRLADIM

Ama ben bir Türk futbolseveriyim. Olağan ki öteki şeyler hatırladım bu sahneyi seyrederken. Eminim bu sözleri okurken siz de benim hatırladığım birtakım şeyleri hatırlamışsınızdır. Hani o “iki ayyaş” sözlerini… Türkiye Cumhuriyeti tarihinin 23 yıl evvel kendileriyle başladığını söyleyecek kadar kendinden geçmiş siyasetçileri mesela… Kurtuluş Savaşı’nı veren, Cumhuriyeti kuran, çok partili demokrasiye geçişi sağlayan tarihi başkanlara karşı sarf edilen saygısız kelamlar, kibirli bakışlar… “Bizden evvel traktör ve buzdolabı yoktu” yalanları… Hatırladım ve güldüm geçtim. Zira çok âlâ biliyorum ki çok değil 5-10 yıl sonra onlar ya hatırlanmayacak… Ya da artlarından hak ettikleri ağır kelamlar söylenecek.

SOYUNMA ODASINDAN GELEN 45 YILLIK BİR ŞARKI

Aynı dakikalarda Liverpool soyunma odasından çok uygun bildiğim bir müzik duyuluyordu. 45 yıl geriden gelen bir müzik. Dire Straits’in “Sultans of Swing” müziği. Müzik bu dönem Liverpool’un moda taraftar müziği haline geldi. Böylelikle Gerry and the Pacemakers’ın “You’ll Never Walk Alone”undan sonra yeniden olağanüstü bir stadyum müziği. Futbolun hoş anları…

SALAH’IN ÜZERİNE PÜSKÜRTÜLEN ŞAMPANYA

O gün soyunma odasında çılgınca bir sevinç ve memnunluk vardı. Bu ortada düşündürücü olaylar da oldu. Grubun oyuncusu Darwin Núñez’in maçtan sonra elindeki şampanya ile Muhammed Salah’ı ıslatmasını gösteren görüntü viral oldu. Salah Muhammed her maça çıkarken dua eden Müslüman bir futbolcu. Olağan bir arkadaşı üzerine alkollü bir içkiyi püskürtünce, İslamcı fanatikler yüklendi…

HOŞGÖRÜNÜN FANATİZMİ HEZİMETE UĞRATTIĞI GECE

Ama Salah, inancını büyük müsamahayla yaşayan bir Müslüman. Anın heyecanı onun müsamahası ile birleşince, gecenin tadını kaçıracak bir olay çıkmadı, meydan sporun birleştirici hissine kaldı. O geceden bize Salah Muhammed’in alanda Liverpool taraftarı ile sevincini paylaştığı mükemmel selfi kaldı.

GECEYİ MÜKEMMEL BİR SALAH MÜZİĞİ İLE KAPATTIM

Ve Muhammed Salah gözümde daha da büyüdü. O geceyi Liverpool Resmi Playlist’indeki “We’ve Got Salah” (Bizim Salah’ımız var) müziği ile kapattım. The Archies’in “Sugar, Sugar” müziğinden derlenmiş şahane bir taraftar müziği. O gece, 7 yaşımdan beri futbolsever olmaktan ötürü ne kadar memnun olduğumu da hissettim.

PARİS’TE FENERBAHÇE SOYUNMA ODASINDAN GELEN GÖRÜNTÜ

Bir Fenerbahçe taraftarı olarak da çok memnun olduğum bir haftaydı. Liverpool gecesinden 72 saat sonra bu kere Paris’te bir öbür soyunma odasından kusursuz imgeler geldi. Paris Basketbol kadrosunu üçüncü maçta da yenerek Abu Dhabi’deki Final Four’a katılma hakkını kazanan Fenerbahçe’nin soyunma odası sevinciydi bu da…

AZİZ BEYEFENDİYLE EUROLEAGUE ŞAMPİYONLUĞU GECEMİZİ HATIRLADIM

İstanbul’da Euroleague Şampiyonu olduğumuz gece, Lider Aziz Yıldırım’la girdiğimiz soyunma odasındaki sevinç geldi gözümün önüne… Coach Obradović ve oyuncularımız sarmaş dolaştı. Fenerbahçeli olarak özlediğim, çok özlediğim bir soyunma odasıydı Paris’teki o sahne. Sevinçten ağladım.

BANYO KÜVETİNDE BÜYÜK BİR COACH

Oyuncularımız, bu yılki olağanüstü Coach’umuz Sarunas Jasikevičius’u banyo küvetinin içine soktular ve şampanya ile ıslattılar. Her iki soyunma odası da şahaneydi. Her iki soyunma odası da sporun hoşluğunu anlatıyordu. Silivri karabasanının ülkemizin üzerine abandığı bir haftada biraz soluk aldım. Ders ortası “Teneffüse” çıktım…

Ertuğrul Özkök