Sırrı Süreyya ölmeden evvel Aytunç Erkin’e neler anlattı: ‘Üçüncü göz’ ayrıntısı

T”BMM Başkanvekili ve DEM Parti İstanbul Milletvekili Sırrı Süreyya Lider, 3 Mayıs’ta hayatını kaybetti.
Nefes gazetesi müellifi Aytunç Erkin, 2 Mart günü süreçle ilgili bilgi aldığı, lakin isim vermeden köşesinde yazdığı kişinin Sırrı Süreyya Lider olduğunu yazdı.
Erkin’in, “Sırrı Süreyya Önder’le 1 Mart’ta konuştuklarım” başlıklı yazısı şöyle:
“İmralı sürecini yakından takip eden bir isim dedi ki: Önümüzdeki üç ay kritik zira süreç yeni başladı…” 2 Mart’ta bu köşede bu başlıkla okudunuz “kulis” bilgilerini. O gün “İsmimi yazma ancak aklında ne varsa sor anlatayım” dedi. İsmini vermeden yazdım ve sordum! Evet… O gün ismini yazmadığım “kaynak” 3 Mayıs’ta hayatını kaybeden ve İmralı heyetinin kritik ismi Sırrı Süreyya Önder’di.
NEFES’te 2 Mart günü yayımlanan yazımın akabinde 3 Mart’ta Habertürk yayınına çıktı. Akşam yayına çıkmadan evvel mesajlaştık.
Gülerek dedim ki:
“Bana isim vermeden konuştunuz lakin artık canlı yayına çıkıyorsunuz.”
Hazır yanıt Lider çabucak karşılık verdi:
“Sizin kanal İmralı’da çekmiyor.”
27 Şubat’ta, Abdullah Öcalan’ın mektubunu okuduktan iki gün sonra görüştüm Önder’le. Sonra bu vakit diliminde “suikast” teşebbüsüne uğradığı ortaya çıktı. Pekala ne demişti Sırrı Süreyya Başkan 2 Mart’ta bana?
15 YILLIK DENEYİM
15 yıl evvel devlet de acemiydi öteki taraf da
* 15 YILLIK BİR TECRÜBE VAR: “İlk süreç periyoduna bakın. O devir yaslanılacak bir içtihat, tarihî art plan yoktu. Kriz çıktığında ‘ne yapabiliriz’ sorusuna verilen cevapta da yalnızca kendi niyetlerimiz vardı. Kriz idaresi, mutabakata varılmış bir süreç hak getire. Döke saça, el yordamıyla, yanılgı çerçevesinde değerlendirilmeyecek bir halde yüründü. Cumhuriyet tarihinde bir birinciydi. Devlet de acemiydi öbür taraf da acemiydi. Bugün artık 15 yıllık bir tecrübe var. Sonuçlarını ağır maliyetlerle ödedi bütün toplum. Onun için bu yeni devir elde referanslar, içtihatlar var. Bir şey olduğunda ‘bu yol yol değil’ cümlesi kurulabiliyor iki taraf da.”
* GÖRÜŞMELER ÖCALAN’A AKTARILIYOR: “Üç İmralı görüşmesi sonucunda finale ulaşmak kıymetli. İki buçuk aylık bir müddette Kandil’le, Suriye’nin kuzeyiyle ve Avrupa’yla görüşüldüğü anlaşılıyor. Ki bu görüşmelerin de propagandası yapılmadan yapılması dikkat alımlı. Bu görüşmelerin de Öcalan’a aktarıldığını anlıyoruz. Ki DEM ve Kürt siyaseti içinde ‘silahlı tekniğin bittiğini’ savunanların, demokratik gayretin hakim kılınmasını savunanların daha öne çıktığını gördük ve onların öteki tarafı ikna ettiğini fark ediyoruz.”
Ankara merkezli süreçte üçüncü göz yok
Sırrı Süreyya Önder’e sordum: “Peki bu süreçte ‘üçüncü göz yani memleketler arası müdahale’ var mı?
AKLI SELİM BAHÇELİ
Yanıt verdi Lider:
* ANKARA MERKEZLİ BİR SÜREÇ: “Ne kadar olabilirse o kadar varlar. Eşya ve tabiat denkleminde bu iş. Azamî diğerlerini karıştırmadan yürüyen bir süreç bu. Öbürleri, bu işin yalnızca güvenliği için ne kadar muhatap alınabiliniyorsa o kadar muhatap alındı. Şunu net tabir edebiliriz: Şu anki süreçte üçüncü göz yok. Hazırlanırken, diplomasi yürütülürken elbette görüşülen yerler oldu fakat buradaki temel yaklaşım, onların süreç için tehdit oluşturmasının önüne geçmekti. Bu yol ve sistemlerin nasıl olduğunu ileride tarih müellif ancak muhakkak ve katiyen hiçbir üçüncü göz yok, Ankara merkezli. Bir tarafta İmralı heyeti bir tarafta MİT Başkanı İbrahim Kalın, AKP’den üst seviye bir yetkili, eski tahlil sürecindeki bir devlet yetkilisi. Küçük küçük adımlarla bugüne geldi.”
* BİR AKLI SELİM GEREKİYORDU O DA BAHÇELİ OLDU: “Bu süreci dar bir siyasi alana hapsetmek hakikat olmazdı. Bunun en güzel anlayan da Devlet Bahçeli oldu. İşi hamasetinden arındırdığında yüzlerce Gazze olma potansiyeli taşıyor. İster haklı ol haksız. Global sistemin tek muradı buranın kendiyle meşgul olması. Bu işlerin kazananı yok. Merminin yatağındaki sessizlik üzere. Ne vakit, neyle paylatacak? Ne ben öngörebilirim, ne sen ne de devlet. Ne de bu işi örgütleyenler. Bir aklıselim gerekiyordu o da Bahçeli oldu!”
* SONUÇ: Evet… Sürecin merkezindeki isim Sırrı Süreyya Önder’i 3 Mayıs’ta kaybettik. Farklı fikirlerimiz vardı, dünyaya tıpkı doğrultundan bakmıyorduk. O beni “Eski Marksist” diye değerlendiriyordu ben de ona “Senin üzere Marksist olacağıma olmam” diye cevap veriyordum. Lakin sonuçta bir dostluk vardı ve Sırrı Süreyya Başkan “merkezin” kıymetli ismiydi. Ben de “suikast” argümanında sonra “kaynağımı” açıklamak istedim ve tarihe not düştüm.



