Türkiye’nin yeni inanç haritasında çarpıcı datalar: Ateistler dörde katlandı
Türkiye’nin toplumsal dönüşümüne ışık tutan Konda Araştırma Şirketi, 2008 ve 2024 yıllarını kıyaslayan aktüel “Hayat Tarzları” bilgilerini yayınladı. Türkiye dindarlık oranı ve inançsızlık eğilimleri üzerine çarpıcı sonuçlar ortaya koyan araştırma, son 16 yılda toplumun inanç profilinde değerli kaymalar yaşandığını gösteriyor.
DİNDARLIKTA 9 PUANLIK GERİLEME
Araştırmanın en dikkat çeken bulgusu, kendini “dindar” olarak tanımlayan vatandaşların oranındaki besbelli düşüş. 2008’de toplumun yüzde 55’i kendini bu biçimde söz ederken, 2024’te bu oran yüzde 46’ya geriledi. Bu, Türkiye’de dindarlık tarifine girenlerin oranında tam 9 puanlık bir azalmaya işaret ediyor.
ATEİST VE İNANÇSIZ ORANI DÖRDE KATLANDI
Konda dataları, öteki tarafta inançsız ve ateist olarak tanımlanan kesitin süratle büyüdüğünü ortaya koyuyor. 2008 bilgileriyle kıyaslandığında, kendini “ateist” yahut “inançsız” olarak söz eden bireylerin oranı dört kat artış gösterdi. Bu kısımdaki besbelli yükseliş, toplumsal yapıdaki dönüşümün en net göstergelerinden biri.
İNANÇLI LAKİN İBADET ETMEYENLER ARTIYOR
Araştırma, “inançlı lakin ibadetlerini tertipli yerine getirmeyen” bireylerin oranında da artış olduğunu kaydetti. Bu kategoriye girenlerin oranı son 16 yılda 3 puanlık bir artış gösterdi. Bu durum, klâsik dini pratiklerden uzaklaşan fakat inancını büsbütün reddetmeyen bir kümenin varlığına ve büyümesine işaret ediyor.
SOFU ORANI SABİT, TOPLUMSAL DÖNÜŞÜM NET
“Dini kurallara sıkı sıkıya bağlı” manasına gelen “sofu” olarak tanımlanan bireylerin oranı ise 2008’den 2024’e kadar neredeyse değişmedi. Bu istikrar, bu bölümün toplum içindeki belli bir oranda sabit kaldığını gösteriyor. Konda’nın bu uzun soluklu data seti, salt bir anketin ötesinde, Türkiye toplumsal değişiminin değerli bir göstergesi niteliğinde.
GENÇ NESİLLERDE İNANÇ PRATİKLERİ DEĞİŞİYOR
Uzmanlar, bilhassa genç nüfus ortasında gözlemlenen bu değişimi daha derinlemesine yorumluyor. Klâsik ibadet alışkanlıklarının azalması, daha kişisel inanç anlayışlarının ve sorgulayıcı yaklaşımların öne çıkması, genç nesillerdeki dini eğilimlerin dönüşümüne işaret ediyor.
