Tunç Soyer Buca Cezaevi’nden yazdı: “72 saat betonda, makûs muamele gördüm”

“İçeride olmanın en hoş yanı sabaha karşı bir şafak operasyonuyla konutunuzun basılması ve gözaltına alınmanız ihtimalinin olmaması…!

Gözaltına alındığınızda Devlet sizi nezarethaneye “atıyor” ve “kötü muamele” yapıyor. 3-5 saat değil tam 72 saat beton üzerinde bir çift battaniyeyle bırakıyor. 70 kişi tek bir alaturka tuvaleti kullanmak zorunda kalıyorsunuz. Bu da elbette taleplerin sıraya sokulmasıyla mümkün olabiliyor. Yani, 24 saatte bir kere yapılan paklık nedeniyle son derece pis şartlarda ancak gereksinim giderebiliyorsanız kendinizi keyifli hissediyorsunuz.”

“Tutuklandığınızda ise Devlet sizi “emanet” olarak alıyor. Pek çok kuralla birlikte yaşayacağınız daha birinci andan anlaşılıyor lakin o kuralların öğrenilmesi daima olarak “size söylerler” denildiği için biraz vakit alacağa benziyor.

Gözaltına alındığım andan itibaren 5 gündür telefonsuz ve saatsizim. Benim üzere telefon elinden hiç düşmeyen biri için telefonsuzluğa alışmak da biraz vakit alacak galiba fakat daha şimdiden alışmanın hoşuma gittiğini söyleyebilirim, vaktin akışını daha net hissedebiliyorsunuz. Hiç kuşkusuz vakit içeride yavaş akıyor.

İçerisi birinci andan itibaren bir çeşit sadeleşmeyi öğretiyor. Tek kişi kaldığım odamda bir karyola, bir plastik masa ve sandalye bir de olağanüstü düzgün çalışan bir vantilatör var. Bunlar ne kadar çok ve gereksiz eşyayla hayatımızı doldurduğumuzu düşündürttü bana. Fakat daha çok baş yormadan çok uykusuz geçen 4 günün akabinde kavuştuğum yatağı çok sevdim ve deliksiz uyudum. Birinci sabah çok makus bir gaf yaptım. Uyandım, ışığı açmak için elektrik düğmesine bastım. Oysaki acil durum düğmesiymiş, bir siren çaldı ve kısa müddet sonra bir vazifeli kapıya geldi. “Çok özür dilerim ışığı açmak istemiştim” dedim. Neyse ki tüm süreçteki memurlar üzere çok büyük bir anlayışla “Sorun yok, tamam” diyerek rahatlattı beni.”

“Bu inzivada belirli ki düşünmeye çok vaktim olacak lakin birinci anda, benimle birebir bahtı paylaşan çok sevgili dostlarımı, çalışma arkadaşlarımı, yoldaşlarımı, birbirinden kıymetli insanları düşündüm.

Maalesef memleketimizde berbat haber hiç bitmiyor ve tez duyuluyor. Birinci ziyaretçim Av. Deman Güler; Sevgili Zeydan Karalar, Muhittin Böcek ve Abdurahhman Tutdere Liderlerin sabaha karşı gözaltına alındıkları haberini verdi. Çok üzüldüm, Zeydan Lider daha dün akşam arkadaşının telefonundan benim için üzüldüğünü söylemişti. Dilerim akıbetleri bize benzemez ve tutuklanmazlar.

“Maruz kaldığımız bu haksızlıklar kabul edilebilir değil. Hukuksal destekten mahrum suçlamalar ve büsbütün hukuk dışı bir halde sürdürülen tutuklamalar aslında yok kararında ve mutlak butlanla batıl bence. Zira örneğin ben Türk Ceza Kanunu 158/1 unsuru nedeniyle tutuklandım. Bu unsur hile ve desise ile bir çıkar ve menfaat elde etmek için bir kişinin aldatılmasını düzenleyen nitelikli dolandırıcılık kabahatidir. İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı olarak ben planlı bir formda, hile ve desise yaparak bu hatası işlemişim. Kimi dolandırmışım, kimden ne menfaat elde etmişim bunların hiç biri savcılık evrakında yok elbette lakin ben bu cürümden tutuklandım. Onun için hukuken yok kararında bir karar diyorum.”

“Bugün ikinci ziyaretçilerim, evvelki devir Genel Liderimiz Sayın Kemal Kılıçdaroğlu ve bedelli İzmir milletvekillerimizdi. Hem konutumuza, ailemize hem bana moral veren ziyareti için kendisine ve kıymetli eşlerine çok teşekkür ediyorum. Dilerim Devletimizin aldığı “emanetler” fazla hasar görmeden ve prestijleriyle birlikte sahiplerine ailelerine, ilişkin oldukları hayata iade edilir. Adalet yerini bulur. Vakit zaman cezaevi günlüğümü sizlerle paylaşmaya devam edeceğim. Ortada sırada siz de bana yazarsanız sevinirim.

Adresim: Buca Kırıklar F Tipi 1 Nolu Cezaevi Koğuş B/63 Hepinizi en içten sevgi ve hürmetlerimle selamlıyorum. Sağlıcakla kalın…!”