CHP Kadın Kolları Genel Başkanı Asu Kaya ve Bursa Milletvekili Nurhayat Altaca Kayışoğlu, YKS imtihanına giren öğrenciler ve ailelerle görüştü. Tekirdağ’da çocuğu üniversite imtihanına giren bir baba, “Şimdi yavrum kazandı bir kent, nasıl okutayım? Haydi gelin bana sorun heyecanı… Elim ayağım titriyor, kazanamasın diyorum. Milletvekillerimiz, herkes bunu bilsin, aldığımız para bizi geçindirmiyor, evlat okutamıyoruz. Allah herkesin gönlüne nazaran versin ne diyeyim? İnsan korkar hükümete bir şey söylemeye, işinden, gücünden her şeyinden olursun” dedi.
Öğrencilerin üniversiteli olmak için girdiği imtihanlarda TYT ve AYT oturumları sona erdi. Çocuklarının imtihan gerginliğine ortak olan ebeveynler de onları imtihan çıkışına kadar okulların önünde bekledi.
CHP Kadın Kolları Genel Başkanı Asu Kaya ve Bursa Milletvekili Nurhayat Altaca Kayışoğlu, YKS imtihanına giren öğrenciler ve ailelerle görüştü.
Tekirdağ’da hamallık yaparak geçimini sağladığını belirten bir baba, kızının imtihanının bitmesi için beklerken, CHP Bayan Kolları Başkanı Asu Kaya’ya, kızı sınavı kazansa bile ekonomik nedenlerden ötürü öbür kente gönderemeyeceğini belirterek, sıkıntı yandı. Durumun içler acısı olduğunu belirten baba, şunları söyledi:
“Devlet veremeyince babalar ne versin? Ben artık yavrum kazandı bir kent, nasıl okutayım? Haydi gelin bana sorun heyecanı… Elim ayağım titiriyor, kazanamasın diyorum. Var mı bu türlü bir dünya? İnsan dua eder kazansın diye, ben buralarda kazansın diye dua ediyorum. Acı bu, gerçek bu, ülkenin hali bu, ağlanacak durumdayız. Kazanamıyoruz, yok, hamallık yapıyorum. Kazansa ne olur? Okutamayacağız. Dershaneye mi gönderebiliriz, mesken mi tutabiliriz, ferdî masraflarını mı karşılayabiliriz, ne yapabiliriz? Milletvekillerimiz, herkes bunu bilsin, aldığımız para bizi geçindirmiyor, evlat okutamıyoruz. Allah herkesin gönlüne nazaran versin ne diyeyim? İnsan korkar hükümete bir şey söylemeye, işinden, gücünden her şeyinden olursun. Evladım içeride, ben onu yalnızca uyurken izliyorum, içler acısı. Herkes o denli. Babalar anneler umutsuzca bekliyor. Bende yok ne verebilirim?”
