Cumhurbaşkanı Başdanışmanı ve Cumhurbaşkanlığı Hukuk Politikaları Kurulu Başkanvekili Mehmet Uçum, X hesabından, bir yazı kaleme aldı.
Muhalefete seslenen Uçum, “Politik hukuk açısından demokratik muhalefet; başta seçimler olmak üzere iktidarla her mecrada demokratik rekabet, alternatif siyasetler, daha uygun için değişim talebi, ağır ve sert üsluplar da dahil demokratik tenkit, demokratik toplantı ve şov üzere ögelerden oluşan ve hukuk hudutları içinde kalan muhalif lisan ve pratik olarak tanımlanabilir” dedi.
CHP yöneticilerinin lisanını eleştiren Uçum’un yazısı şöyle:
Hal bu türlü iken bilhassa İstanbul’da birtakım belediyelere yönelik yolsuzluk ve terör soruşturmalarından sonra CHP yöneticilerinin lisanı ve pratiği demokratik muhalefetle tümden ilgisiz bir yere savruldu.
En son örneği İstanbul Başsavcısı Akın Gürlek’e yönelik ölçüsüz, seviyesiz ve tehdit içeren sözlerde de görüldüğü üzere CHP idaresi yüklü olarak demokratik muhalefet konumunu terk etmiş ve demokratik tenkit lisanından vazgeçmiş görünüyor. Gerçi demokratik muhalefet lisanını bundan evvel ne ölçüde uygun kullandıkları da tartışılabilir.
“YÜZLEŞMEKTEN KAÇINMA OLARAK KABUL EDİLİYOR”
Bugün taammüden tercih edildiği izlenimi veren ve siyasal irtibatta “kabadayı repertuarı” denebilecek bir üslup CHP idaresinin lisanına hakim olmuş durumda. Aslında bu şekil ve üslup statü kaybetme korkusu ve yüzleşmekten kaçınma olarak kabul ediliyor.
Oysa bahis demokratik muhalefetse tehdit, hakaret, hukuka karşıtlığa tahrik ve teşvik lisanının belirlediği bir muhalefet asla demokratik kabul edilemez. Bu türlü bir lisan cürüm üretir ve muhakkak demokratik siyasetin lisanı değildir.
Siyasal deneyimler gösteriyor ki tenkit hudutlarını aşan yıkıcı muhalefet lisanı ve hata işleyerek muhalefet yapmak demokratik toplumda hiçbir vakit kitlesel karşılık bulmuyor. Cürüm işlemeyi temel alan bir muhalefet usulüyle demokratik siyaset yapılamaz, demokratik seçimlerde önemli bir iktidar seçeneği olunamaz.
Yine olumlu hukukta değişim istemek öbür bir şeydir, müspet hukuku tanımamak apayrı bir şeydir. Bu ikisi birebir çuvala sığmaz. Olumlu hukuku tanımayanların toplum nezdinde hem karşı çıktıkları hukuktan kaynaklanan hakları talep etmeleri legal görülmez hem de değişim talepleri dikkate alınmaz. CHP idaresi bu yalın gerçekliğin dahi farkında olmadığı veyahut bunu önemsemediği izlenimi veriyor.
“POZİTİF TENKİT OLMALI”
Öte yandan elbette demokratik muhalefetin yapan tenkit hakkı tartışılmaz. Lakin bunun müspet tenkit olması ve demokratik sisteme katkı yapması makul bir taleptir.
Örneğin halka hizmet programının kontrolüne dönük tenkit müspet ve yapan bir tenkittir.
Veya bir yasama sürecinin ya da bir yürütme kararının isabetli olmadığına ait itiraz, hakikat teklif de içeriyorsa katkı yapan tenkit olur.
Yahut uygulamaların yenilenmesine ait tenkitler yenilikle ilgili somut yaklaşım taşıyorsa ilerletici bir tenkit olur.
Yine diyelim ki dış siyasete ait bir iktidar kararı hem destekleniyor hem de güçlendirilmesi için bir perspektif sunuyorsa dayanışma eleştirisi kelam konusu olur.
Sadece karşıtlık üzerine kurulu tenkit yani salt negatif tenkit dahi hukuk sonları dışına çıkmadıkça demokratik muhalefetin gereği kabul edilir.
Doğrusu buyken saldırganlık lisanıyla, cürüm sayılan telaffuzlarla, kışkırtıcılık yaparak, maksat göstererek yapılan muhalefetin hiçbir demokratik pahası olmaz. Bu türlü bir muhalefet biçimi demokrasi zıtlığıdır. Bu muhalefet stiliyle demokratik sistem içinde yasal bir pozisyonda olmak mümkün değildir.
“GÜN YOLSUZLUK TEZLERİNİ YOK SAYMA GÜNÜ DEĞİL”
CHP’nin mevcut temsil alanlarının, şayet demokrasiye inanıyorlarsa bir an evvel demokrasi ve hukuk sonları içinde muhalefet lisanına ve pratiğine dönmesi gerekir.
Gün şahsî ajandalar üzerinden siyaset yapma günü değildir. Gün yolsuzluk savlarını yok sayma günü değildir. Gün hukuku ve devleti karşıya alma günü değildir.
Gün Terörsüz Türkiye’nin hayata geçmesine şartsız takviye vermek ve Türkiye’ye tarihinde birinci sefer büsbütün halkın iradesiyle, halkın yasal temsilcileriyle ve halkın onayıyla yeni bir anayasa kazandırma günüdür. Aslolan CHP’nin Terörsüz Türkiye ve Yeni Anayasa konusunda kendisinden beklenen tarihi sorumluluğu yerine getirmesidir.
